Sabit ücretler için WKR vergi muafiyeti mümkün mü?

Evet, "sabit ücretler" bile İşle İlgili Giderler Şeması'nın (WKR) vergi muafiyeti kapsamına girebilir. Yüksek Mahkeme, ücret bileşeninin niteliğinin belirleyici olmadığına karar verdi: diğer koşullar - ve özellikle de alışılmış uygulama testi - karşılandığı takdirde, ikramiye gibi tamamen ücretlendirme bileşeni bile vergi muafiyetine dahil edilebilir. Önemli olan, bir geri ödeme veya faydanın olağandışı olduğunun ispat yükünün, işveren olarak sizde değil, Vergi ve Gümrük İdaresi'nde olmasıdır. Bu, birçok girişimcinin düşündüğünden daha fazla esneklik sunar, ancak bu bir serbest geçiş değildir.

İşle ilgili giderler planı ve vergiden muafiyet ödeneği nedir?

İşle İlgili Maliyetler Şeması (WKR), işveren olarak çalışanlara sağlanan geri ödemeleri ve faydaları vergi açısından nasıl ele alacağınızı düzenler. Bunların bir kısmını, "vergi muafiyeti". Bu muafiyet sınırları içinde kalırsanız, bu geri ödemeler üzerinden bordro vergisi ödemezsiniz. Bu sınırı aşarsanız, fazla tutar için işveren tarafından ödenmesi gereken nihai bir vergi uygulanır.

Vergiden muafiyet tutarı, toplam maaş bordrosu üzerinden hesaplanır ve iki dilime ayrılır: maaş bordrosunun ilk dilimi için daha yüksek bir yüzde ve bunun üzerindeki kısım için daha düşük bir yüzde. Bu yüzdeler her yıl yasama organı tarafından belirlenir ve değişime tabidir. Bu nedenle, planlama yapmadan önce her zaman Vergi ve Gümrük İdaresi'nden güncel yüzdeleri kontrol edin.

Takdir yetkisi kapsamına girebilecek örnekler

• Bir Noel sepeti veya personele yönelik başka bir hediye;
• Dış mekanda düzenlenen personel partisi;
• Ev interneti masraflarının geri ödenmesi;
• Aşağıda ele alınan örnekte olduğu gibi, belirli ikramiyeler veya (bonus) hisseler.

Lütfen dikkat: özel bir muafiyet . Bunlar vergi muafiyeti kapsamına dahil edilmez. Sadece bu tür bir geri ödeme özel muafiyet tutarını aştığında, aşan miktar vergi muafiyeti kapsamına dahil edilir.

Nihai vergi ücreti olarak belirlenmesi: bilinçli bir seçim

Bir geri ödeme veya ödeme otomatik olarak vergi muafiyeti kapsamına girmez. İşveren olarak, bunu bilinçli olarak belirlemeniz . Bunu yapmazsanız, bu ücret çalışanın ücreti olarak kalır ve standart bordro vergisi kesilir. Bu nedenle, bu belirlemeyi idari olarak, tercihen geri ödemeyi yapmadan önce kaydedin. Bu belge, daha sonra genellikle çok önemli bir kanıt niteliğindedir.

Alışılagelmiş uygulama kriteri: ana fren

WKR kağıt üzerinde basit görünse de pratikte karmaşıktır. Bunun başlıca nedeni, alışılmış uygulama testi (alışılmış uygulama kriteri)'dir. Bu test, yalnızca benzer durumlarda alışılmış uygulamadan önemli ölçüde sapmayan geri ödemeleri ve yardımları nihai vergi ücreti olarak belirleyebileceğinizi şart koşar.

Uygulamada, Vergi ve Gümrük İdaresi bu konuda iki bilinen pratik kuralı uygulamaktadır:

• Benzer durumlarda alışılagelmişin %30'undan fazla bir sapma olağandışı olarak kabul edilir;
• Çalışan başına yıllık 2.400 €' luk bir verimlilik sınırı bulunmaktadır . Vergi ve Gümrük İdaresi, prensip olarak bu miktara kadar olan geri ödemeleri ve yardımları olağan kabul etmektedir.

Bu limitler, Vergi ve Gümrük İdaresi'nin politika yönergeleridir ve kesin yasal azami sınırlar değildir. Miktarlar ve yüzdeler değişebilir; bu nedenle, her zaman güncel yönergelere başvurunuz. 2.400 € tutarı güvenli bir alt sınırdır, otomatik bir tavan değildir: daha yüksek miktarlar da alışılmış olabilir, ancak bu durumda vurgu kanıtlamaya yöneliktir. Ayrıca, Vergi ve Gümrük İdaresi, verimlilik sınırının öncelikle güvenli bir liman (risk temelli uygulama) görevi gördüğünü ve daha yüksek bir miktarın tanım gereği olağandışı olduğunun kanıtı olmadığını açıklamıştır.

Vergi ve Gümrük İdaresi neleri inceler?

Bir talimatın geleneksel olup olmadığı tek bir rakamla ölçülmez. Yargı kararları, diğer hususların yanı sıra, aynı işverenin diğer çalışanlarına tanınan takdir yetkisiyle, aynı iş kategorisindeki meslektaşlarla ve işverenlerin benzer durumlarda yaptıklarıyla karşılaştırmayı referans gösterir. Talimatın miktarı ve amacı da rol oynar. Amaç, her sapmayı cezalandırmak değil, uygunsuz kullanımı ve aşırı durumları önlemektir.

Soru şu: Bonus hisseler vergi muafiyeti kapsamına giriyor mu?

Kamuoyunda büyük yankı uyandıran bir davada, bir işveren, bir grup çalışanın karşılıksız olarak hisse senedi aldığı bir hisse senedi planı kurmuştu. Başlangıçta, işveren ödenmesi gereken bordro vergisini (brütleştirilmiş olarak) üstlenmişti. Daha sonra, işveren bu hisseleri WKR'nin vergi muafiyeti kapsamına dahil etti. Söz konusu tutarlar kişi başına on binlerce avroya ulaşıyordu; bu da 2.400 avroluk verimlilik eşiğinin çok üzerindeydi.

Vergi ve Gümrük İdaresi bunu reddetti: müfettişe göre, alışılmış uygulama testi karşılanmamıştı. Bu durum, iki temel soruya ilişkin bir tartışmaya yol açtı: Bir şeyin (alışılmış veya alışılmamış) olduğunu kim ispatlamak zorundadır ve tamamen ücretlendirme bileşeni olan 'sabit ücretler' vergisiz muafiyet kapsamına hiç dahil edilebilir mi?

Bölge Mahkemesi, İstinaf Mahkemesi ve Yüksek Mahkeme: üç karar

Bölge Mahkemesi, söz konusu durumun önemli bir değer içermesinin, bu hükmün WKR kapsamı dışında kaldığı anlamına gelmediğini tespit etti. İstinaf Mahkemesi ise daha katı bir karar aldı: Bu tür ikramiye hisselerinin vergi muafiyeti kapsamında bir ücret bileşeni olarak yer almasının alışılmadık olduğunu ve saf ücret bileşenlerinin orada yer almaması gerektiğini savundu.

Yüksek Mahkeme, İstinaf Mahkemesinin kararını bozdu. En yüksek mahkeme, ilke olarak tüm ödenek ve yardımların, ücret bileşeninin niteliğine bakılmaksızın, ücret teşkil ettiğine hükmetti. Sonuç olarak, "sabit ücretler" bile vergi muafiyeti kapsamına alınabilir. Dahası, Yüksek Mahkeme, vergi müfettişinin görevi olduğunu vurguladı. Sadece 2.400 €'luk verimlilik sınırına atıfta bulunmak bu amaç için yeterli değildir. Dava, daha fazla değerlendirme için geri gönderildi; bu da yüksek bir miktarın kendi başına muafiyeti imkansız kılmadığını, ancak kanıtlamayı mercek altına aldığını göstermektedir.

Bu durum işveren olarak sizin için ne anlama geliyor?

Bu karar, işverenlere genellikle düşünüldüğünden daha fazla hareket alanı tanıyor, ancak tam bir serbestlik sağlamıyor. İşte pratik dersler:

• Yüksek ve saf ücret bileşenleri de, olağan dışı olmadıkları sürece, vergiden muafiyet kapsamına dahil edilebilir;
• yükü Vergi ve Gümrük İdaresi'ne aittir, ancak kendi güçlü kanıtlarınız ihtilafları önler;
• standardı ve 2.400 € limiti önemli ölçütler olmaya devam ediyor; bu sınırlar dahilinde en az riski taşırsınız;
• Olağanüstü yüksek tutarlar söz konusu olduğunda, Vergi ve Gümrük İdaresi yine de düzeltmeler yapabilir ve bu da ek bir değerlendirme ve nihai değerlendirmeye yol açabilir.

Savunulabilir bir göstergeye giden beş adım

1. Ödeme veya ikramiyenin vergiden muafiyet kapsamına girip girmediğini ve bunun nihai vergi değerlendirmeniz için ne anlama geldiğini önceden belirleyin;
2. Miktarı 2.400 € limiti ve %30 kuralıyla karşılaştırın ve herhangi bir fazlalığı belirleyin;
3. Bu durumun sizin durumunuzda neden olağan olduğunu gerekçelendirin (önceki yıllarla, meslektaşlarınızla ve piyasayla karşılaştırın);
4. İdari olarak tazminatı nihai vergi ücreti olarak belirleyin ve bunu yazılı olarak kaydedin;
5. Yapısal ödülleri, örneğin çalışan el kitabı veya iş sözleşmesi gibi açık anlaşmalara dayandırın

Geleneksel uygulama testinin kesin kapsamı henüz tam olarak netleştirilmediğinden, bir geri ödeme veya yardımın nihai vergi ücreti olarak nitelendirilip nitelendirilemeyeceğinin önceden değerlendirilmesi tavsiye edilir. Uygun belgelendirme ve net anlaşmalar, daha sonra Vergi ve Gümrük İdaresi ile yaşanabilecek sorunları önlemeye yardımcı olur.

WKR ve sabit ücretlerle ilgili sıkça sorulan sorular

WKR'nin vergi muafiyeti kapsamına ikramiye de dahil mi?

Evet, olağan dışı bir durum olmadığı sürece, ikramiye vergi muafiyeti kapsamında nihai vergi ücreti olarak belirlenebilir. Yüksek Mahkeme, saf ücret bileşenlerinin ('sabit ücretler') de buna uygun olduğunu teyit etmiştir. Ancak, yüksek miktarlar için uygun belgeleme önemlidir.

WKR hükümeti döneminde katı ücretler ve esnek ücretler arasındaki fark nedir?

'Yumuşak ücretler' genellikle sosyal olarak saf ücret olarak algılanmayan ödenek ve yardımları ifade ederken, 'sert ücretler' ise ikramiye gibi saf ücret bileşenlerini ifade eder. Yüksek Mahkeme, bu ayrımın kendi başına belirleyici olmadığını, belirleyici olanın bu adlandırmanın geleneksel olup olmadığı olduğunu hükmetmiştir.

Bir tazminatın olağan dışı olduğunu kim ispatlamak zorundadır?

Vergi ve Gümrük İdaresi (müfettiş), takdir yetkisi kapsamındaki bir atamanın olağandışı olduğunu kanıtlamalıdır. Yüksek Mahkemeye göre, bu amaç için çalışan başına yıllık 2.400 €'luk verimlilik sınırına yapılan salt atıf yeterli değildir.

Hangi miktara kadar geri ödeme yapılması kesinlikle olağandır?

Vergi ve Gümrük İdaresi, çalışan başına yıllık 2.400 €'ya kadar olan ödenek ve yardımları olağan kabul etmektedir. Bu, yasal bir azami sınır değil, genel bir politika kuralıdır; daha yüksek miktarlar mümkündür ancak daha güçlü gerekçelendirme gerektirir. Her zaman güncel politikayı kontrol edin.

Eğer açık alandan geçersem ne olur?

İşveren olarak, vergi muafiyetini aşan tutar üzerinden nihai bir vergi ödersiniz. Bu kendi başına izin verilen bir durum olsa da, bir maliyettir. Yıl boyunca geri ödemelerinizi planlayarak ve belirleyerek, yıl sonunda sürprizlerden kaçınabilirsiniz.

WKR unvanınız konusunda emin değil misiniz?

İşle İlgili Giderler Programı, personele vergi açısından verimli bir şekilde ödül verme fırsatları sunar, ancak alışılmış uygulama testi, bunu sezgiye dayanarak yapmayı riskli hale getirir. Vergi muafiyeti kapsamında bir geri ödeme veya ikramiye belirlemeden önce kararınızı bir avukata incelettirin, böylece Vergi Dairesi daha sonra kararınızı geçersiz kılmak zorunda kalmaz.

Hukuk uzmanlarımız, iş koşulları, ücretlendirme ve WKR'nin hukuki yönleri konusunda size yardımcı olmaktan mutluluk duyacaktır. İş hukuku uzmanlığımızı veya hukuki yardım. Ayrıca bir ön görüşme planlayabilir ve durumunuzu bize sunabilirsiniz.