Er zijn talloze ondernemers die van (huis)dieren hun inkomstenbron willen maken. Hun liefde voor dieren combineren ze dan met een economisch verdienmodel. Daarnaast zijn er eveneens stichtingen die zonder winstbejag de dierenliefde centraal plaatsen. Het klinkt allemaal heel mooi en nobel, maar er zijn toch een aantal aandachtspunten. We merken dat veel mensen onvoldoende nadenken over wat er mis kan gaan en hoe het juridisch allemaal is geregeld.
Aansprakelijkheid voor dieren
Een van de eerste punten is de aansprakelijkheid voor dieren. Als een hond iemand aanvalt, kan de hond natuurlijk niet zelf de schadevergoeding betalen. En eigenlijk kunnen we ons afvragen of de hond wel schuld treft: had het baasje hem niet beter moeten opvoeden? Had hij de hond niet aan de lijn moeten houden? Het zijn vragen die je terecht mag stellen.
In principe is de bezitter gewoon aansprakelijk voor de schade door zijn hond, maar het is niet altijd zo eenvoudig. Bij bijvoorbeeld uitlaatdiensten zorgt dit al snel voor felle discussies: is het nu het baasje dat moet opdraaien voor zijn hond, omdat de opvoeding het liet afweten? Of is het de uitlaatdienst die de hond aan de lijn had moeten houden? Daarnaast zijn er nog talloze aansprakelijkheidskwesties die zo mogelijk nog complexer zijn, bijvoorbeeld wanneer een dier andere dieren of mensen ziek maakt. In ieder geval is een goede aansprakelijkheidsverzekering noodzakelijk. In sommige gevallen is het ook mogelijk om de aansprakelijkheid te beperken.
Adoptie en herplaatsing
Een tweede voorbeeld is dat van een stichting die dieren herplaatst. Je kent het wel: verwaarloosd katje Marie komt dan over van Spanje of kater Eugène vindt een nieuw baasje in de stad. In ieder geval is een goede herplaatsings- of adoptieovereenkomst noodzakelijk. Zo’n adoptieovereenkomst kan bijvoorbeeld als een bruikleenovereenkomst worden opgesteld, waarbij de stichting juridisch gezien eigenaar blijft van het dier. Hierdoor behouden ze de controle en kunnen ze ingrijpen als er toch iets fout zou lopen. Ook een koopovereenkomst waarbij een bijdrage voor de stichting wordt gevraagd, is mogelijk. Het nadeel van zo’n koopovereenkomst is dat de stichting minder eenvoudig beperkingen en regeltjes kan opleggen.
Verkoop en consumentenrecht
Hierboven hadden we het al over de koopovereenkomst voor dieren. Niet alleen stichtingen kunnen opteren voor zo’n koopovereenkomst, voor een dierenhandel is het natuurlijk de logica zelve. Wanneer zo’n koopovereenkomst met een consument wordt gesloten, moet er ook rekening worden gehouden met het consumentenrecht. Dit wil onder meer zeggen dat de verkoper de wettelijke garantie moet toekennen.
Als uiteindelijk blijkt dat het dier met een genetisch aangeboren ziekte kampt, moet de verkoper in theorie het dier herstellen, vervangen of de koopovereenkomst ontbinden. Dit laatste wil zeggen dat de koper het dier moet teruggeven en de verkoper het geld terug moet bezorgen.
In de praktijk is het echter niet zo eenvoudig. Vaak heeft het baasje al een innige band opgebouwd met het dier en wil hij het niet zomaar afgeven, of kan de verkoper niet zomaar een ander dier in ruil geven, laat staan een genetisch aangeboren afwijking als bij wonder verhelpen. De koper en verkoper zullen dan een andere oplossing moeten zoeken. Zo’n oplossingen plaatsen ze maar beter goed op papier om latere problemen te voorkomen. Een uitgebreidere uiteenzetting hierover vind je in onze eerdere blog over consumentenkooprechten bij dieren.
MKB Juristen is er voor stichtingen en ondernemende dierenvrienden
Hierboven zijn slechts enkele situaties weergegeven die voor nare problemen kunnen zorgen. Hoe lief en schattig diertjes ook mogen zijn, ondernemingen en stichtingen denken maar beter goed na over welke juridische problemen ze kunnen veroorzaken en hoe ze daarmee om moeten gaan. Neem contact op met MKB Juristen en spreek erover met een ervaren jurist of advocaat.
