Het kan altijd dat een consument spijt heeft van zijn aankoop. Bij een online aankoop kan een consument dan het herroepingsrecht toepassen. Dit recht is wettelijk geregeld. Als de consument tijdig het product terugzendt en het product niet stuk is, moet de webshop vervolgens het geld teruggeven. In een recente zaak werd de vraag gesteld wie het bewijs van de verzending moet leveren als het product nooit bij de webshop aankomt.
Consument kan geen verzendingsbewijs voorleggen
Bij deze zaak had de man in kwestie een product besteld bij bol.com en dit product via Albert Heijn, dat deel uitmaakt van dezelfde groep (Ahold Delhaize) en dat onder meer een retourservice aanbiedt, geretourneerd. Normaal gesproken bedraagt de wettelijke termijn hiervoor veertien dagen, maar bol.com hanteert een termijn van dertig dagen. Volgens de voorwaarden van bol.com moet de consument binnen dertig dagen na de levering van het product aan bol.com kenbaar maken dat hij wil retourneren. Daarna geldt een termijn van veertien dagen om het product daadwerkelijk terug te sturen. Zo’n aangepaste termijn is geldig als dat in het voordeel van de consument is, wat hier het geval is.
Volgens bol.com hebben ze het product nooit ontvangen. De man zelf beweert dat hij het product wel degelijk heeft geretourneerd, maar dat hij van Albert Heijn geen bewijs heeft ontvangen. Normaal gesproken levert Albert Heijn altijd zo’n verzendbewijs, maar dat zou volgens de klant deze keer niet zijn gebeurd. De winkel van ons allemaal wil dat de klant alsnog betaalt voor het product. Daarbovenop vraagt bol.com een vergoeding voor de buitengerechtelijke kosten en de vervallen rente.
Bewijslast ligt bij de consument
De kantonrechter (ECLI:NL:RBROT:2021:13199) oordeelt dat het aan de klant is om te bewijzen dat hij het een en ander tijdig heeft aangemeld en het product tijdig heeft teruggestuurd. Dat volgt uit artikel 6:230o lid 5 BW dat duidelijk voorschrijft dat de “bewijslast voor de juiste en tijdige uitoefening” van het herroepingsrecht op de schouders van de consument rust. Volgens de kantonrechter kan de consument het een en ander niet bewijzen, want hij heeft geen bewijsstuk. Als hij daadwerkelijk het product heeft binnengebracht, was het aan hem om erop toe te zien dat hij zo’n bewijsstuk zou ontvangen.
Vervolgens gaat de rechter ambtshalve na of bol.com aan haar informatieverplichtingen heeft voldaan. Op grond van de artikelen 6:230m en 6:230v BW moet bol.com namelijk over verschillende zaken informeren, bijvoorbeeld over de voorwaarden, de termijnen en de modaliteiten van het herroepingsrecht. Volgens de kantonrechter heeft bol.com aan deze informatieverplichtingen voldaan en is er dus geen vuiltje aan de lucht.
Beslissing van de kantonrechter
Uiteindelijk beslist de kantonrechter dat de consument het product dient te betalen (€ 186,79). Ook de buitengerechtelijke kosten (€ 40) en de vervallen rente (€ 5,13) zijn door de consument te betalen. Daarbovenop moet de consument ook nog de wettelijke rente betalen (te berekenen op € 186,79), net als het griffierecht (€ 126), de dagvaardingskosten (€ 89,44) en het salaris voor de gemachtigde (€ 55,50). Hij mag dus een gepeperde rekening in de bus verwachten. En dat voor een product dat hij naar eigen zeggen heeft geretourneerd.
Advies over het herroepingsrecht
Het consumentenrecht is er om de consument te beschermen. Bij een koop op afstand heeft de consument bijvoorbeeld het recht om zich te bedenken. In principe geldt daarbij een termijn van veertien dagen, maar afspraken over een langere termijn zijn geldig. Webshops zijn verplicht om hier uitgebreid over te informeren. Het gaat om strenge eisen waaraan zware sancties verbonden zijn. Het leveren van het bewijs dat het product retour werd gestuurd, rust echter bij de consument en niet bij de webshop.
Heb je hier nog vragen over, bijvoorbeeld over de informatieverplichting omtrent het herroepingsrecht? Dan helpen wij je graag verder. Plan een intakegesprek in en laat je informeren of laat je documenten door ons opstellen.
