Indien een werknemer het slachtoffer wordt van een bedrijfsongeval, is de werkgever bijna altijd aansprakelijk. De (verzekeraar van de) werkgever moet dan de geleden schade vergoeden. Zo’n (letsel)schadevergoeding kan grote proporties aannemen. Toch kan de schade voor een werkgever nog groter zijn. Indien de werknemer immers blijvend arbeidsongeschikt is, kan je als werkgever beslissen om de arbeidsovereenkomst te beëindigen. Dat is ook wat een werkgever, waarbij het geding voor de Rechtbank Den Haag verscheen, had gedaan. Hij had met de arbeidsongeschikte werknemer een vaststellingsovereenkomst gesloten en de werknemer vervolgens een beëindigingsvergoeding toegekend.
Onenigheid over de verrekening met de letselschadevergoeding: de feiten
In deze zaak was een werknemer het slachtoffer geworden van een bedrijfsongeval. Een blijvend letsel was het gevolg en de werkgever erkende de aansprakelijkheid. Toen de werknemer al twee jaar onafgebroken arbeidsongeschikt was, besloten de partijen vervolgens om de arbeidsovereenkomst te beëindigen. De werkgever kende een beëindigingsvergoeding toe. Deze beëindigingsvergoeding had de hoogte van de transitievergoeding. Echter konden de partijen geen overeenkomst vinden met betrekking tot de letselschadevergoeding: moest de betaalde beëindigingsvergoeding van de te betalen letselschadevergoeding in mindering worden gebracht? Het deelgeschil werd aan de rechter voorgelegd.
Causaal verband tussen beëindigingsvergoeding en letselschadevergoeding
Eerst en vooral oordeelde de deelgeschilrechter dat er wel degelijk een verband bestond tussen het bedrijfsongeval (de letselschadevergoeding) en het beëindigen van de arbeidsovereenkomst (de beëindigings- of transitievergoeding). De rechtbank oordeelde met andere woorden dat de werknemer een voordeel had verkregen (de beëindigingsvergoeding) ten gevolge van het bedrijfsongeval. Dit voordeel mag de werkgever dan ook verrekenen met de te betalen letselschadevergoeding.
Verrekening moet naar redelijkheid gebeuren
Echter gaf de rechter wel aan dat deze verrekening op het redelijkheidsbeginsel moet bedacht zijn. Hiervoor moet de werkgever de feitelijkheden in ogenschouw nemen. Onder andere de aard van de schade, de aard van de aansprakelijkheid, de aard van het voordeel en de voorzienbaarheid van de schade werden in het oordeel betrokken.
Vooral de aard van het voordeel speelde volgens de rechter een belangrijke rol. Een beëindigingsvergoeding moet immers de nadelige gevolgen van de beëindiging van het dienstverband compenseren. Het dekt dan ook de schade ten gevolge van het verlies aan inkomen. Wat deze schadepost betreft, kan men de betaalde beëindigingsvergoeding m.a.w. verrekenen met de nog te betalen schadevergoeding.
Ook mogelijk onder de Regeling compensatie transitievergoeding
Op 1 april 2020 treedt de Regeling compensatie transitievergoeding in werking. Dankzij deze regeling zou de werkgever de betaalde transitievergoeding op het UWV kunnen verhalen. De rechter oordeelde echter dat de compensatiemogelijkheden waarin de Regeling compensatie transitievergoeding voorziet, niet impliceren dat de transitievergoeding zomaar buiten de schadeafwikkeling moet worden gelaten.
Het belang van een goede vaststellingsovereenkomst
Bovenstaande zaak toont aan dat een vaststellingsovereenkomst nooit alleen hoort te staan. Het moet ook rekening houden met de feitelijke omstandigheden die aan het ontslag voorafgaan. In dit geval diende men het verband tussen de beëindigingsvergoeding en de te betalen schadevergoeding toe te lichten. Maar uiteraard zijn er ook andere redenen waarom het met een vaststellingsovereenkomst opletten is geblazen. Eerder hadden we het bijvoorbeeld over het risico van het finaal kwijtingsbeding. Toch maar beter jouw vaststellingsovereenkomst door één van onze juristen laten opstellen? Dat is geen onbelangrijk advies.
