Het concurrentiebeding zag in 1907 het levenslicht en houdt een vrijheidsbeperking in. Door het concurrentiebeding kan je niet zomaar bij elke werkgever aan de slag wanneer de arbeidsovereenkomst afloopt. Volgens recent onderzoek zouden ongeveer 20% van alle werknemers zo’n concurrentiebeding in hun contract hebben staan, terwijl 19% dat niet eens weet. Gelukkig bestaan er verschillende manieren om aan het concurrentiebeding te ontsnappen.
Wat verbiedt het concurrentiebeding?
Een concurrentiebeding of non-concurrentiebeding is een schriftelijk artikel in je arbeidsovereenkomst dat je verbiedt om voor een concurrent van je werkgever te werken. Hierdoor mag je na afloop van de arbeidsovereenkomst niet bij een concurrerend bedrijf aan de slag gaan of zelf een concurrerend bedrijf te starten. Vaak zijn er naast het concurrentiebeding ook andere bedingen opgenomen in de arbeidsovereenkomst, zoals het relatiebeding en het verbod op nevenwerkzaamheden tijdens de duur van de arbeidsovereenkomst.
Als je het concurrentiebeding niet respecteert, kan de werkgever een schadevergoeding vorderen. De werkgever moet dan wel de schade bewijzen. Vaak neemt de werkgever daarom een boetebeding op waarbij een forfaitaire boete overeen wordt gekomen. De werkgever moet dan wel een keuze maken en kan niet zowel de schadevergoeding als de boete vorderen.
Afspraken in de vaststellingsovereenkomst
Eindigt de arbeidsovereenkomst met wederzijds goedvinden, dan kunnen jij en je werkgever een aantal afspraken maken over hoe het nu verder moet. Dergelijke afspraken worden opgenomen in de vaststellingsovereenkomst. Hierin kunnen jullie bepalen op welke vergoeding je recht hebt of wat er moet gebeuren met de laptop van de zaak. In de vaststellingsovereenkomst kunnen jullie bovendien ook afspreken om het concurrentiebeding te schrappen of af te zwakken.
Het gebeurt wel vaker dat de werkgever akkoord gaat met het schrappen van zo’n concurrentiebeding als je ook zelf water bij de wijn wilt doen, bijvoorbeeld door akkoord te gaan met een lagere ontslagvergoeding. Wanneer het niet zeker is of het concurrentiebeding wel stand houdt voor de rechter, is je onderhandelingspositie natuurlijk nog sterker.
Concurrentiebeding houdt niet altijd stand
Wil de werkgever geen afstand doen van het concurrentiebeding? Dan kan je steeds naar de kantonrechter stappen.
In de eerste plaats kan je er de geldigheid van het concurrentiebeding aanvechten. Er zijn per slot van rekening strikte geldigheidsvoorwaarden aan het concurrentiebeding verbonden. Het moet bijvoorbeeld schriftelijk overeen zijn gekomen en de werknemer moet meerderjarig zijn. Bij tijdelijke arbeidsovereenkomsten moet de werkgever ook nog eens schriftelijk toelichten waarom zwaarwegende bedrijfs- of dienstbelangen het concurrentiebeding noodzakelijk maken. We merken dat het concurrentiebeding hier vaak sneuvelt voor de rechter.
Ten tweede kan je het ontslag aanvechten. Als je kan aantonen dat de werkgever je op een schadeplichtige manier heeft ontslagen, komt het concurrentiebeding automatisch te vervallen.
Ook wanneer er aan de geldigheidsvereisten is voldaan, kan je nog steeds het concurrentiebeding aanvechten op basis van de onbillijke benadeling. De rechter houdt dan rekening met de belangen van de werknemer en de werkgever en gaat eveneens de verwachtingen van de partijen na en of je niet onbillijk wordt benadeeld. Dat is het geval wanneer jij nog maar moeilijk aan de slag kan terwijl de werkgever eigenlijk (bijna) geen schade ondervindt door je tewerkstelling bij een concurrent.
Advies nodig?
Heb je vragen over de geldigheid van het concurrentiebeding? Volstaat de voorgestelde vaststellingsovereenkomst wel? Het is niet onlogisch dat je vragen hebt over je document. Laten we daarom even contact hebben over je document. Maak een gratis belafspraak om het een en ander te bespreken.
